بیا و بگیرش | تاریخچه Texas را کشف کنید

بیایید و آن را مرور کنید

نبرد Gonzales که در 2 اکتبر 1835 رخ داد، آغاز انقلاب Texas و اولین درگیری آشکار بین مهاجران تگزیایی و مقامات مکزیکی است. این نبرد که با عبارت تحریک‌آمیز «Come and Take It» معروف است، نه تنها به دلیل اهمیت نظامی، بلکه به‌خاطر ادعای نمادین مقاومت و مخالفت با دولت مکزیک، که زمینه را برای مبارزه گسترده‌تر برای استقلال تگزاس فراهم می‌کند، حائز اهمیت است.

زمینه تاریخی

در اوایل دهه 1830، Texas بخشی از ایالت مکزیک کوآهویلا و تجاس بود. دولت مکزیک قبلاً مهاجرت از ایالات متحده را تشویق کرده بود، اما تنش های فزاینده به دلیل اختلافات فرهنگی، اختلافات بر سر برده داری (که در مکزیک لغو شد اما توسط مهاجران آمریکایی اعمال می شد) و اقدامات اقتدارگرایانه فزاینده ای از مکزیکوسیتی شروع شد. قانون 6 آوریل 1830، با هدف محدود کردن مهاجرت ایالات متحده و ایجاد عوارض گمرکی، به ویژه در بین تگزسی ها نامحبوب بود.

این ناآرامی فزاینده منجر به افزایش نظامی شدن در منطقه شد و در سال 1831، مقامات مکزیکی یک توپ کوچک برنزی به ساکنان Gonzales دادند تا از خود در برابر حملات مکرر بومیان آمریکا دفاع کنند. این توپ، اگرچه تا حد زیادی نمادین و از نظر نظامی بی‌اهمیت بود، به نماد اصلی مبارزه‌ای تبدیل شد که در پی آن رخ داد.

منتهی به درگیری

در سپتامبر 1835، با بدتر شدن روابط، رئیس جمهور مکزیک آنتونیو لوپز د Santa Anna دستوراتی را به فرماندهان نظامی محلی برای بازیابی سلاح از آبادی‌های مختلف تگزاس برای جلوگیری از قیام های احتمالی فرستاد. توپ در Gonzales به طور خاص برای بازیابی هدف قرار گرفت.

در 10 سپتامبر 1835، تنش ها در Gonzales زمانی که جسی مک کوی، کلانتر شهر، توسط یک سرباز مکزیکی مورد حمله قرار گرفت، تشدید شد و احساسات ضد مکزیکی بیشتر شد. سرهنگ دومینگو دو اوگارتچه، مستقر در San Antonio د بکسار، به ستوان فرانسیسکو دی کاستاندا دستور داد تا توپ را پس بگیرد. در 25 سپتامبر 1835، چهار سرباز تحت فرماندهی سرجوخه دی لئون برای درخواست توپ به Gonzales فرستاده شدند، اما مهاجران از تسلیم آن خودداری کردند و باعث درگیری شد.

شبه نظامیان گونزالس

مهاجران Gonzales که عمیقاً از حقوق و دارایی های خود محافظت می کردند، یک شبه نظامی به رهبری کاپیتان آلبرت مارتین تشکیل داده بودند. شبه‌نظامیان به خوبی برای رویارویی احتمالی آماده شده بودند، زیرا خواسته‌های مکزیکی برای توپ خود را پیش‌بینی کرده بودند. امتناع اولیه با درایت توسط Alcalde (شهردار) Gonzales، اندرو پونتون، که از زبان دیپلماتیک برای متوقف کردن و به تاخیر انداختن هرگونه درگیری فوری استفاده کرد، اعلام شد. شبه نظامیان شهر از زمان اضافی به دست آمده برای ارسال پیام به آبادی‌های اطراف استفاده کردند و درخواست پشتیبانی و کمک کردند.

نیروهای تقویتی می رسند

پیام رسان ها به سرعت اخبار مربوط به وضعیت نامناسب Gonzales را به جوامع همسایه مانند مینا (باستروپ امروزی)، لا گرانژ و دیگر سکونتگاه های اطراف پخش کردند. در عرض چند روز، داوطلبان از سراسر منطقه به داخل Gonzales ریختند و صفوف شبه نظامیان را افزایش دادند. از جمله این افراد قابل توجه می‌توان به John Henry Moore، رابرت ام. کولمن، و ادوارد برلسون اشاره کرد که حضورشان به طور قابل توجهی روحیه و عزم مهاجران را تقویت کرد.

آمادگی برای نبرد

هنگامی که نیروهای مکزیکی به رهبری ستوان کاستاندا به Gonzales نزدیک شدند، ساکنان توپ را در باغ هلو جورج دبلیو دیویس پنهان کردند تا از تصرف آن جلوگیری کنند. سپس مهاجران توپ را بیرون آوردند، آن را بر روی یک واگن سوار کردند و با عجله یک پرچم سفید نبرد را ساختند که حاوی یک ستاره سیاه، نمادی از توپ، و کلمات سرکش «Come and Take It» بود. طبق افسانه های محلی، Sarah DeWitt و دخترش، Evaline، پرچم را از لباس عروسی نائومی دویت ساختند و آن را به نمادی احساسی از مقاومت تبدیل کردند.

نبرد آغاز می شود

در ساعات اولیه 2 اکتبر 1835، تقریباً 150 آبادی نشین تگزیایی به فرماندهی سرهنگ John Henry Moore، در نزدیکی اردوگاه مکزیکی واقع در مزرعه ازکیل ویلیامز، تقریباً هفت مایلی بالاتر از Gonzales حرکت کردند. سربازان مکزیکی که در حدود 100 سرباز تحت فرماندهی کاستاندا بودند، عمدتاً از نیروی رو به رشدی که با آن روبرو بودند بی اطلاع بودند.

در ابتدا، مه غلیظی میدان نبرد را فرا گرفت و باعث سردرگمی دو طرف شد. تبادل کوتاهی از تیراندازی انجام شد و اولین تیراندازی از انقلاب Texas بود. در این درگیری اولیه، یک سرباز مکزیکی به طور جزئی زخمی شد و طرف تگزیایی ریچارد اندروز را دید که به دلیل سقوط از اسبش مجروح شده است.

مذاکرات و تعامل نهایی

پس از این درگیری کوتاه، ستوان کاستاندا درخواست ملاقات با سرهنگ مور برای مذاکره درباره یک راه حل مسالمت آمیز کرد. مور و کاستاندا در میدان باز بین دو نیروی خود با هم ملاقات کردند. کاستاندا توضیح داد که تحت دستورات اکیدی قرار داشت تا توپ را پس بگیرد اما هیچ خصومت شخصی یا تمایلی برای درگیری ابراز نکرد. با این حال، سرهنگ مور از تسلیم توپ خودداری کرد و تأکید کرد که مهاجران به سربازان مکزیکی به عنوان نمایندگان یک رژیم ظالم زیر نظر Santa Anna می نگریستند. بنا بر گزارش‌ها، مور در بیانیه‌ای جسورانه به توپ اشاره کرد و چالش معروف "Come and Take It" را ارائه کرد.

با شکست مذاکرات، مور دستور داد توپ شلیک شود و در واقع تقابل را تشدید کرد. اگرچه خود توپ از نظر نظامی قدرتمند یا مؤثر نبود، اما پرتاب آن نمادی از نقطه‌ای بود که بازگشتی نداشت.

عقب نشینی مکزیکی

ستوان کاستاندا با درک موقعیت نامطمئن آنها و تعداد زیادی از آنها توسط نیروی رو به رشد تکسیایی، به افرادش دستور داد عقب نشینی کنند و از درگیری طولانی مدت اجتناب کنند. سربازان مکزیکی به سمت San Antonio عقب نشینی کردند و تکسی ها را با اولین قدیمیوزی خود جرات بخشیدند.

اهمیت نبرد

نبرد Gonzales در مقیاس نسبتاً جزئی و با حداقل تلفات از هر دو طرف بود، اما تأثیر روانی و نمادین آن بسیار زیاد بود. شعار سرکش "Come and Take It" به سرعت در سراسر Texas پخش شد و جوامع دیگر را تشویق کرد تا به مبارزه علیه حکومت مکزیک بپیوندند. این نبرد سرآغاز قطعی مقاومت سازمان‌یافته تکسی‌ها بود و زمینه را برای درگیری‌های آینده، از جمله نبرد محوری Alamo و در نهایت، نبرد سرنوشت‌ساز سان جاسینتو فراهم کرد.

میراث و سمبولیسم

امروز، پرچم "Come and Take It" به نمادی ماندگار از سرپیچی و مقاومت تبدیل شده است. این نشان دهنده روحیه استقلال طلبی و آمادگی برای ایستادگی در برابر نیروهای سرکوبگر است. این نبرد هر ساله در Gonzales از طریق بازسازی های تاریخی، رژه ها و جشن ها، با حفظ خاطره این لحظه مهم در تاریخ Texas برگزار می شود.